Badania psychologiczne dla zawodowych kierowców

Orzeczenie psychologiczne potwierdzające brak przeciwwskazań do pracy na stanowisku zawodowego kierowcy to jeden z warunków uzyskania pozwolenia na wykonywanie przewozów szczególnie przy kategoriach C, C1+E, C+E, D, D1+E, D+E.

Badania należy powtarzać co 5 lat do ukończenia 60. roku życia, później co 30 miesięcy. Taki obowiązek wynika m.in. z artykułu 39k. 4 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym. Warto jednak wiedzieć, że ustawa wyłącza z tego obowiązku kierowców pojazdów konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu maksymalnie 9 osób – włącznie z kierowcą, w przypadku przewozu niezarobkowego. Niezobowiązani są również kierowcy samochodów służbowych używanych na potrzeby firmy. Tacy kierowcy podlegają jedynie standardowym badaniom medycyny pracy.

W przypadku kierowców zawodowych każdy z nich musi co 5 lat poddać się szkoleniu okresowemu - teoretycznemu i praktycznemu, a po jego zakończeniu przejść badania psychologiczne, niezależnie od ważności poprzednich badań. Zarówno badania profilaktyczne, jak i psychologiczne powinny potwierdzać brak przeciwwskazań do pracy w charakterze kierowcy.

Badania psychologiczne w pierwszej części, testowej, polegają na sprawdzeniu sprawności intelektualnej, procesów poznawczych w tym pamięć, spostrzegawczość, uwaga oraz osobowości, na którą składa się dojrzałość społeczna i emocjonalna, w tym rozumienie norm, samokontrola, przystosowanie do społeczeństwa, radzenie sobie w trudnych sytuacjach, zrównoważenie emocjonalne i jego wpływ na ryzyko dezorganizacji zachowania.

Drugi etap to testy wykonywane z wykorzystaniem aparatów psychotechnicznych, jak miernik czasu reakcji, aparat krzyżowy oraz aparat Piórkowskiego. Sprawdzana jest tu sprawność psychomotoryczna kierowcy - szybkość i adekwatność reakcji oraz koordynacja wzrokowo-ruchowa. Na koniec wydawane jest orzeczenie psychologiczne w zależności od wyników. Całe badanie trwa ok 1,5 godziny.

Warto też wiedzieć, że normy w przypadku kierowców powyżej 45. roku życia są nieco niższe, dlatego nie należy się przejmować gorszym wynikiem niż u młodszych kolegów. Stres związany z niezaliczeniem testu też nie sprzyja badaniu, zwłaszcza w przypadku szybkiej, bezwarunkowej reakcji. W sieci dostępnych są przykładowe psychotesty, które pozwolą dowiedzieć się nieco więcej na temat badań, którym poddawani są kierowcy.

Po uzyskaniu świadectwa kwalifikacji zawodowej, kierowca udaje się do wydziału komunikacji przypisanego miejscu zamieszkania, gdzie otrzymuje wpis do prawa jazdy, potwierdzający ważność uprawnień do zawodowej jazdy. W przypadku zmiany miejsca zatrudnienia pracodawca i tak ma obowiązek wysłania nowego kierowcy na badania, mimo ważności tych poprzednich.

Więcej informacji: http://www.przepisydrogowe.eu/.