Czym jest dyrektywa MiFID?

Dyrektywa MiFID (Markets in Financial Instrument Directive) to dyrektywa ws. rynku instrumentów finansowych.

Jej celem jest zapewnienie inwestorom bezpieczeństwa poprzez zwiększenie poziomu ochrony ich kapitału. Dyrektywa MiFID obowiązuje we wszystkich krajach członkowskich – również w Liechtensteinie, Norwegii oraz Islandii.

MiFID wymaga od instytucji finansowych prowadzenia uczciwej względem klienta działalności

Dyrektywa ws. rynku instrumentów finansowych dotyczy inwestowania w fundusze inwestycyjne, bony skarbowe, obligacje, akcje oraz w wiele innych instrumentów. Działanie MiFID sprowadza się do narzucania na podmioty finansowe (brokerów, banki i pośredników) obowiązku prowadzenia działalności w sposób profesjonalny, uczciwy, transparenty oraz rzetelny.

Sprawdź także informacje o ograniczeniach ESMA na Pulsie Biznesu.

Dyrektywa wymaga informowania klientów o potencjalnym ryzyku

MiFID określa przejrzyste opisywanie strategii inwestycyjnych i wytycznych, a także informowania inwestorów w jasny sposób o ryzyku związanym z inwestowaniem w konkretne instrumenty finansowe. Co więcej, zapisy dyrektywy określają konieczność wskazywania działań mających na celu rozwiązanie konfliktów interesów przy dystrybucji usług oraz produktów przez instytucje finansowe.

Instytucje finansowe mają obowiązek edukowania klientów o inwestowaniu i instrumentach finansowych

Wedle MiFID brokerzy (np. XTB Polska), banki oraz pośrednicy mają obowiązek określania stopnia zaawansowania traderów i inwestorów, a także dostarczania im niezbędnej wiedzy o inwestowaniu i instrumentach. MiFID obligatoryjnie wymaga od instytucji finansowych upewniania się, iż ich klient rozumie zasady funkcjonowania wybranego instrumentu finansowego oraz zdaje sobie sprawę z ponoszonego ryzyka. Instytucje finansowe powinny odnieść się do zweryfikowanego doświadczenia i świadomości inwestora, a w konkretnych przypadkach odradzać mu lokowanie środków w konkretny instrument finansowy.

MiFID dzieli klientów instytucji finansowych na trzy grupy

Wedle dyrektywy MiFID klienci instytucji finansowych kategoryzują się wedle trzech grup:

  • Klientów detalicznych, którzy podlegają najwyższemu stopniowi ochrony ze strony instytucji;
  • Uprawnionych kontrahentów, będących podmiotami, które cechują się wieloletnim doświadczeniem oraz potężną wiedzą na temat instrumentów i rynków finansowych (np. banki). Uprawnieni kontrahenci korzystają z minimalnego poziomu ochrony;
  • Klienci profesjonalni będący doświadczonymi klientami indywidualnymi, którzy korzystają z ochrony adekwatnej do stopnia zaawansowania.

Wraz z początkiem stycznia 2018 weszła w życie nowa dyrektywa MiFID II

Nowa odsłona dyrektywy MiFID nakłada na instytucje finansowe dodatkowe obostrzenia w postaci przymusu ankietowania klientów, by móc określić ich profil inwestycyjny. Poza tym nowa dyrektywa reguluje kwestie wynagradzania dystrybutorów instytucji finansowych – np. poprzez całkowity zakaz dzielenia się opłatami za zarządzanie z dystrybutorami. Co więcej, MiFID II wymaga od instytucji finansowych skrupulatnego informowania klientów o tym, za co oraz jakiego rodzaju koszty ponoszą z tytułu współpracy z instytucją.